Ο φίλος μου, ο Μπρην, δεν είναι Παναθηναϊκός

Αφού άρχισα με το πρώτο πολύ μικρό διήγημα που έγραψα, ας συνεχίσω με το πιο πρόσφατο. Διαβάστηκε στο τελευταίο Φεστιβάλ ΕΦ στην Ερμούπολη. Οι περισσότεροι γονείς προσπαθούν να ικανοποιήσουν την περιέργεια των παιδιών τους. Όμως, υπάρχουν στιγμές που θεωρούν ότι μερικά πράγματα είναι σημαντικότερα από τις ερωτήσεις τους. Θυμηθείτε το αυτό την επόμενη φορά που ο γιός σας θα σας πει ότι…


Ο φίλος μου, ο Μπρην, δεν είναι Παναθηναϊκός

«Μπαμπά, τι χρώμα έχει η Γη από μακριά;»
«Δεν ξέρω, Γιαννάκη».
«Είναι γαλάζια;»
«Δεν ξέρω σου είπα».
«Ο Μπρην λέει ότι είναι γαλάζια».
«Μπρην; Ποιος είναι αυτός;»
«Ο νέος μου φίλος. Ο Βαρδούκ μάς βαρέθηκε και γύρισε πίσω στο δάσος με τα ξωτικά».
«Κατάλαβα… Τι να πω, μπορεί να είναι και γαλάζια, αν και δε νομίζω. Που χάθηκε πάλι το τηλεκοντρόλ;»
………….
«Μπαμπά».
«Λέγε Γιαννάκη».
«Γιατί εξαφανίστηκαν οι δεινόσαυροι;»
«Ξέρω γω, ρώτα τη δασκάλα σου».
«Ο φίλος μου ο Μπρην λέει ότι φταίει που έσβησε για λίγο ο ήλιος».
«Να πεις στο φίλο σου ότι ο ήλιος δε σβήνει ποτέ. Μα που στην ευχή είναι το τηλεκοντρόλ;»
……………
«Μπαμπά, πόσα είναι τα αστέρια;»
«Που θες να ξέρω Γιαννάκη;»
«Ο φίλος μου ο Μπρην ξέρει».
«Ήμουν σίγουρος. Μήπως τα έχει μετρήσει κιόλας;»
«Όχι, αλλά έχει ένα μικρό κυβάκι που είναι γεμάτο με όλα τα αστέρια του κόσμου».
«Γυναίκααααα! Δεν σου είπα να μην αφήνεις το μικρό να βλέπει τηλεόραση το βράδυ;»
«Ο Μπρην πατάει ένα κουμπί και βγάζει όποιο αστέρι θέλει από το κυβάκι».
«Α, νάτο το τηλεκοντρόλ. Κάτσε μικρέ, να δούμε τον αγώνα μαζί».
«Χθες μου έδειξε το δικό του αστέρι και τον πλανήτη του».
«Α ναι; Και είναι γαλάζιος;»
«Όχι. Ο δικός του πλανήτης είναι πράσινος».
«Παναθηναϊκάρα ο Μπρην, ε; Breen the green».
«Δε νομίζω ότι είναι Παναθηναϊκός».
«Έχει γούστο να έμπλεξες με κανένα γαύρο. Όπα, άρχισε το ματς. Έλα ρε, τριφυλλάρα».
………………………………………
«Μπαμπά»
«…»
«Μπαμπααααά».
«Ναι».
«Ο Μπρην λέει…»
«Να σου πω κάτι Γιαννάκη; Φέρε μια μέρα τον Μπρην στο σπίτι για να τα πει και σε μας, αλλά άσε με να δω τον αγώνα τώρα».
«Δεν γίνεται. Θα φύγουν σήμερα».
«Ποιοι θα φύγουν;»
«Ο Μπρην και οι άλλοι. Είναι πάρα πολλοί και έχουν έρθει με κάτι μεγάαααλα διαστημόπλοια».
«Α ναι; Και γιατί δεν το είπαν στις ειδήσεις;»
«Τα έχουν παρκάρει από την άλλη μεριά του ήλιου και γι’ αυτό δεν τα βλέπουμε».
«Να πάρει. Τι στραβοκλωτσιά ήταν αυτή!»
«Τώρα ρουφάνε την ενέργεια του ήλιου για να μπορέσουν να γυρίσουν στο δικό τους αστέρι».
«Μα τι σφυρίζει το κοράκι. Ά ρε ξύλο που του χρειάζεται».
«Και μετά ο ήλιος θα σβήσει και εσείς θα εξαφανιστείτε όπως οι δεινόσαυροι».
«Τι δεινόσαυρος. Χελωνόσαυρος δε λες καλύτερα. Πως σέρνεται έτσι το ρεμάλι. Κρίμα τα εκατομμύρια που παίρνει. Δεν πειράζει Γιαννάκη. Θα βρεις κάποιον άλλο φίλο».
«Δε χρειάζεται. Εγώ θα πάω μαζί τους».
«Μα που τον βρήκαν αυτό το σέντερ-φορ; Στο καλάθι;»
«Όλα τα παιδιά θα πάνε μαζί τους. Γι’ αυτό έχουν έρθει με τόσα πολλά διαστημόπλοια. Και θα μας φέρουν πίσω όταν ανάψουν ξανά τον ήλιο».
«Πέναλτι; Αν είναι δυνατόν. Πάλι δούλεψε η παράγκα. Τα βλέπεις τα χάλια μας Γιαννάκη; Γιαννάκη; Τι παιδί είναι αυτό! Μια στιγμή να γυρίσεις τα μάτια σου και τον έχασες. Πάλι καμιά σκανταλιά θα έχει στο μυαλό του. Γυναίκαααα, μάζεψε τα ρούχα γιατί έτσι που σκοτείνιασε ο ουρανός, βλέπω να ρίχνει καρέκλες. Και άμα δεις τον κανακάρη σου πες του να έρθει εδώ γρήγορα. Γιαννάκηηηηηη! Που εξαφανίστηκες; Ελπίζω να μη σκαρώνεις τίποτα, γιατί έτσι και σε πιάσω δε σε σώζει ούτε η συντέλεια του κόσμου».

ΤΕΛΟΣ



Στο διήγημα της επόμενης Κυριακής, θα μάθετε πόσο προσεκτικοί πρέπει να είστε αν χρειαστεί να ανοίξετε ένα «Κουτί του Schroedinger»

Μια καλύτερη ιδέα

Το σημερινό διήγημα είναι το πρώτο πολύ μικρό διήγημα επιστημονικής φαντασίας που έγραψα. Η ύπαρξή του οφείλεται στον Νίκο Αλμπανόπουλο που μας τα ζήτησε για το δεύτερο φεστιβάλ Επιστημονικής Φαντασίας της Ερμούπολης. Ένα από τα πολλά «ανέφικτα» που μας έχει ζητήσει ο Νίκος, τα οποία τελικά αποδείχτηκαν πραγματοποιήσιμα. Η ιδιαιτερότητά του ήταν ότι θα διαβαζόταν μπροστά σε ζωντανό κοινό. Αυτό επηρέασε και τον τρόπο γραφής του. Έτσι, δεκάδες θαμώνες του sport-cafe, που μαζεύτηκαν πιστεύοντας ότι θα ακούσουν διηγήματα, έμαθαν μερικά πολύ δυσάρεστα νέα.

Μια καλύτερη ιδέα

Αγαπητοί κυρίες και κύριοι,

Ζητώ συγνώμη επειδή ενώ νομίζετε ότι θα παρακολουθήσετε μια συνηθισμένη ψυχαγωγική εκδήλωση, στην πραγματικότητα θα συμμετάσχετε σε ένα πρωτοποριακό πείραμα από το οποίο θα κριθεί η τύχη ολόκληρης της ανθρωπότητας.
Πριν λίγο έφτασε στο ηλιακό μας σύστημα ο απόηχος της έκρηξης ενός κοντινού σούπερ-νόβα. Αυτή τη στιγμή που σας μιλώ, ο πλανήτης μας κατακλύζεται από ιονίζουσες ακτινοβολίες ικανές να εξαλείψουν κάθε μορφή ζωής, είτε αυτή βρίσκεται στα βάθη των ωκεανών, είτε κάτω από εκατοντάδες μέτρα βράχων. Τίποτε δεν πρόκειται να επιβιώσει.
Όχι× μην αναστατώνεστε× ο χώρος που βρισκόμαστε προστατεύεται από ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, αδιαπέραστο στην ακτινοβολία, για αυτό και δεν πρόκειται να αισθανθείτε τίποτα πλην ίσως ενός μικρού γαργαλητού λόγω αυθυποβολής.
Μην πανικοβάλλεστε, σας παρακαλώ, και κυρίως μην προσπαθείτε να βγείτε από την αίθουσα. Το πεδίο καλύπτει μόνο μερικά τετραγωνικά και, αν βρεθείτε έξω από την εμβέλειά του, θα πεθάνετε μέσα σε μικροδευτερόλεπτα. Κατανοώ την ανησυχία σας για τα αγαπημένα σας πρόσωπα αλλά σας διαβεβαιώνω ότι τίποτα δεν είναι ακόμα οριστικό. Τα πάντα εξαρτώνται από εσάς και το πόσο καλά θα συνεργαστείτε κατά την εξέλιξη του πειράματος.
Τι πρέπει να κάνετε; Θα σας εξηγήσω αμέσως. Χρειαζόμαστε λίγη από την παιδική σας αθωότητα. Θυμάστε εκείνη την εποχή; Τότε που πλάθατε ολόκληρους κόσμους μέσα στο μυαλό σας; Όταν μιλούσατε με μαγικά όντα, ταξιδεύατε μέσα στο διάστημα, αντιμετωπίζατε τρομερούς κινδύνους και υπερνικούσατε κάθε δυσκολία; Νομίζετε ότι όλα αυτά ήταν ένα ψέμα; Είστε σίγουροι ότι δεν υπήρξαν ποτέ; Μπορεί.
Έχετε αναρωτηθεί τι είναι η πραγματικότητα; Πόσο λεπτή είναι η γραμμή που τη χωρίζει από τη φαντασία; Αν ρωτήσετε κάποιον που έζησε χιλιάδες χρόνια πριν θα σας μιλήσει για το θεό ήλιο και τη θεά σελήνη. Κάποιος μεταγενέστερος θα ορκιστεί ότι είδε τυφλούς να βλέπουν και νεκρούς να ανασταίνονται. Άλλοι θα σας φέρουν γνήσιες φωτογραφίες εξωγήινων ενώ οι πιο μοντέρνοι θα σας αραδιάσουν θεωρίες για πολλαπλά σύμπαντα και παράδοξα με γάτες. Ποιος λέει αλήθεια και ποιος ψέματα; Όλοι και κανένας. Επειδή τελικά η πραγματικότητα είναι ο μέσος όρος των αντιλήψεων όλων των ανθρώπων. Όποια άποψη επικρατήσει αυτή είναι και η αληθινή.
Πως μπορούμε λοιπόν να αλλάξουμε την πραγματικότητα; Είναι δυνατό να διαμορφώσουμε μια κοινή αντίληψη σε δέκα δισεκατομμύρια ανθρώπους; Όχι βέβαια. Αν όμως ξαφνικά πεθάνουν όλοι και απομείνει μόνο μια χούφτα ζωντανών ενσυνείδητων όντων; Αυτή η χούφτα είστε εσείς. Η μαγιά του νέου κόσμου. Οι άνθρωποι που θα αποφασίσουν τι θα είναι η αλήθεια από σήμερα και μετά.
Προσοχή. Δε χρειάζεται να πάρετε καμία πρωτοβουλία. Το μόνο που πρέπει όλοι ανεξαιρέτως να κάνετε είναι να πιστέψετε ότι αυτό που σας περιέγραψα δε συνέβη ποτέ. Κανένα σούπερ-νόβα δεν εξερράγη, καμία ακτινοβολία δεν επηρέασε τη Γη και όλα είναι όπως πριν μπείτε σε αυτήν την αίθουσα. Τα πάντα μπορούν να διορθωθούν. Οι γονείς σας, τα παιδιά σας, οι φίλοι σας θα επανέλθουν στη ζωή και τίποτα δε θα έχει αλλάξει. Αρκεί και οι έντεκα να συγκεντρωθείτε απόλυτα στη σκέψη: Όλα ήταν ένα ψέμα.
Βλέπω ότι κάποιος θέλει να μιλήσει. Ο νεαρός που κάθεται ανάμεσα στην Άρτεμη και τη Δήμητρα. Σε ακούω Ερμή, τι θέλεις;
-Νομίζω ότι έχω μια καλύτερη ιδέα, κύριε Δία.

ΤΕΛΟΣ

Ένα μικρο διήγημα επιστημονικής φαντασίας κάθε εβδομάδα

Το σκέφτηκα για αρκετό καιρό και τελικά το αποφάσισα. Υπάρχουν δύο κατηγορίες διηγημάτων που είναι δύσκολο να δημοσιευτούν. Τα πολύ μεγάλα και τα πολύ μικρά. Ευτυχώς, το διαδίκτυο είναι ιδανικό για τη δεύτερη κατηγορία. Δύσκολα κάποιος θα κάτσει να διαβάσει μερικές χιλιάδες λέξεις από την οθόνη. Όμως σίγουρα μια πολύ μικρή ιστορία από έξι(6) έως 500 ή 600 λέξεις είναι ότι πρέπει για τα μελαγχολικά βράδια της Κυριακής ή τα βαριά πρωινά της Δευτέρας.
Έτσι, κάθε Κυριακή απόγευμα, θα αναρτώ ένα πολύ μικρό διήγημα ΕΦ για όσους αρέσει η επιστημονική φαντασία, αλλά και για όσους ενδιαφέρονται να δουν τι είναι αυτό το είδος λογοτεχνίας. Ελπίζω να τα καταφέρω για έναν συνεχόμενο χρόνο. Ευτυχώς έχω μια μαγιά (ας είναι καλά τα φεστιβάλ ΕΦ στη Σύρο) και έτσι μπορώ να ξεκινήσω χωρίς άγχος.
Εύχομαι καλή ανάγνωση σε όσους θα ασχοληθούν.
Πρώτο διήγημα, την Κυριακή 1 Νοεμβρίου.

Σχέδιο Φράκταλ

Ο Φοίβος Αντωνίου είναι μυθοβιογράφος. Γράφει μυθιστορήματα κατά παραγγελία, με πρωταγωνιστές τους πελάτες του, συνδυάζοντας την πραγματικότητα με τη μυθοπλασία. Η ζωή του κυλά ήσυχα, μέχρι τη μέρα που λαμβάνει μια παράξενη παραγγελία από έναν ακόμα πιο παράξενο πελάτη. Σύντομα θα αντιληφθεί ότι μια αλυσίδα γεγονότων που δημιουργήθηκε ερήμην του αρχίζει να εξουσιάζει όλο και περισσότερο τη μοίρα του – και σ’ αυτήν, κεντρικό ρόλο παίζει ένα αλλόκοτο γεωμετρικό σχήμα.

Η Λίζα Όλσεν είναι φυσικός. Εργάζεται στο CERN, όπου συμμετέχει στο μεγαλύτερο ερευνητικό πρόγραμμα του πλανήτη με σκοπό την ανακάλυψη του σωματιδίου Higgs, του “σωματιδίου του Θεού”. Τα αποτελέσματα του πειράματος είναι απρόσμενα, και σύντομα θα διαπιστώσει ότι οι ανώτεροί της προσπαθούν να την εμποδίσουν να τα κοινοποιήσει. Ένας μαύρος φάκελος που θα βρεθεί στα χέρια της θα θέσει σε κίνδυνο τη ζωή της ίδιας και της κόρης της και θα τις οδηγήσει στη φυγή.

Ένας συγγραφέας και μια ερευνήτρια. Δύο φαινομενικά ασύνδετες ζωές θα διασταυρωθούν και θα χρειαστεί να ενώσουν τις δυνάμεις τους σ’ έναν αγώνα όπου διακυβεύεται η φύση της ίδιας της πραγματικότητας. Μπορούν δύο απλοί άνθρωποι ν’ αλλάξουν την τύχη του κόσμου; Είναι δυνατόν μια πεταλούδα που ανοιγοκλείνει τα φτερά της στο Παγκράτι να προκαλέσει καταιγίδα στη Νέα Υόρκη; Η κοινή λογική το αποκλείει. Οι νόμοι της φυσικής το υποστηρίζουν. Μήπως υπάρχει μια τρίτη εκδοχή;